Vriend schap
Ik ben mijn kastjes aan het opruimen.
Alles wat geen energie geeft maar wel neemt is weg,
zelf de meest gekoesterde, ooit zo leven inkleurend, gezond en vertrouwd…
Was langzaamaan, achteraan, gaan staan.
Dus voordat de binnenkant van mijn kastjes te plakkerig zijn om te gebruiken…
ik bewaarde wat dextro,
geen maaltijd, maar af en toe fijn, niet leegzuigend.
Ik ben aan het winkelen,
en sta voor het vriend schap.
Alles waarvan de reclame schreeuwt laat ik staan,
langzaam, loop ik naar de A labels, ik lees de ingrediëntenlijst goed,
labels zijn soms misleidend.
Thuis heb ik een boodschappenlijst gemaakt en goed gegeten,
ik heb gehoord dat je nooit met honger naar de supermarkt gaan.
Ik schuifel langs de categorieën,
bang om teleurgesteld te worden loop ik de winkel uit, naar huis,
onderweg vind ik Lorenzo,
ik moet van hem mee naar binnen, naar dat ene poolcafe waar ik enkel een keer met een date geweest ben,
niet dat het ertoe doet, maar ik heb gewonnen, met poolen dan.
Daar zaten, glunderende en grappende mensen,
allerlei soorten vormen,
maten.
De energie was èèn, en ineens wist ik,
dit soort mensen zijn samen nooit alleen.
Ik herdacht het vriend schap.
Misschien is dat niet de manier.
Zoeken en ingrediënten scannen.
Misschien is het ogen open, hart op een kier, ervaren en ‘zijn’.
Zoals met elke vorm van liefde,
‘het bleek al die tijd al, heel dichtbij.’
Foto door Anook
