Ik draag rebellie
Je woorden de vrije loop laten, is iets wat Stadsreporters niet kunnen laten.
Damian en Casper gingen samen naar een Spoken Word Workshop om hun schrijfspieren eens flink te trainen. De resultaten delen ze graag, maar ze hebben wel aan jou een vraag. Het staat er niet letterlijk in geschreven, maar ze hebben wel degelijk iets in hun verhalen beschreven. Ze moesten een kledingstuk kiezen en dit in hun verhaal verwerken, maar dat zul je bij het lezen wel merken.
Raad jij wat het is, of blijf je in gedachte achter en vis je mis?
Ik Draag Rebellie
Leipe shit ouwe, ik heb een tussenuur. Even weg van die duffe docenten en tijd voor eigen momenten. Gewoon even doen en laten wat ik wil. Het komende uur staat de tijd even stil. De regels worden verbroken, ik besluit naar buiten te gaan om op jonge leeftijd een sigaretje te roken.
Het kan mij niet schelen wat de afspraak was, denk ik, kijkend naar mijn opgerookte peuk in het gras. Waarom zou ik eigenlijk aan de regels houden, als de opsteller mij toch niet begrijpt. Hij is misschien wel gerijpt, maar nogmaals, niet iemand die mij begrijpt.
Want ik voel me best onbegrepen, tussen mijn vrienden die vapen. Stijn, Tobi en Jeppe, ook al zit die alleen maar met zijn chick te appen. Nee, soms is het wel goed om je eigen plan te trekken. De stoute schoenen aan te trekken. Lekker doen wat je wilt, waar je zin in hebt, om nog geen fuck te geven om wat de ander zal vinden. Jouw mening, daar gaat het mij niet om. Oh sorry, maak ik daarmee jouw tenen krom?
Ik stap op mijn fatbike en cross naar de Appie, die is mooi dichtbij. Ik loop aan de huismoedertjes en AOW-trekkers voorbij, en zij gaan aan mij voorbij. Het is niet dat ik hen niet zie, maar ik draag een soort vorm van rebellie. Nog twee keer links en dan heb ik mijn doel bereikt. Het is de warme snack afdeling die naar mij kijkt.
De zoete maar vette geur komt mij tegemoet. Fok ouwe, wat is zo’n frikandelbroodje toch goed. Als er iets is wat mij stereotypeert, is het misschien wel dit gevulde broodje bladerdeeg, heb ik geleerd. Niet dat het mij boeit, maar je moet wel oppassen dat je niet op dit kledingstuk knoeit.
Het is niet volledig intact, maar dat is juist onderdeel van het pact. Ik word gedragen door iemand die overal tegenaan schopt, maar ook iemand die nog moet leren hoe die tegenaan schopt. Een ezel stoot zichzelf niet twee keer aan dezelfde steen, met een ontbloot scheenbeen.
